Bitwa pod Kircholmem (obecnie Salaspils) była jedną z najsłynniejszych
bitew toczonych pomiędzy Szwedami i I Rzeczpospolitą w czasie wojny o
Inflanty, a w tym także spór o szwedzką koronę miedzy Karolem
Sundermańskim i Zygmuntem III Wazą(1600-1611). Bitwa miała miejsce 27
września 1605 roku, na terytorium dzisiejszej Łotwy.
Dowódcą armii polsko-litewskiej był hetman polny litewski Jan Karol
Chodkiewicz, który poprowadził blisko czterotysięczną armię, trzykrotnie
mniejszą od armii szwedzkiej dowodzoną przez Karola IX Sundermańskiego.
Bitwa zakończyła się niepodważalnym zwycięstwem polaków, ponosząc przy
tym niewielkie straty dzięki stanowczym i natychmiastowym działaniom,
natomiast Szwedzi stracili ponad 8 tysięcy żołnierzy, tym samym ich armia
została niemal całkowicie rozbita.
Zwycięstwo to jednak nie przyniosło większych korzyści, kolejne walki i
regeneracja przyniosły Szwedom zwycięstwo w walce nad Inflantami, a nawet
pozwoliły zaatakować ziemie polskie, które armia polska broniła już z
większym trudem. Ostatecznie trwająca ponad 11 lat wojna zakończyła się
rozejmem (kilkakrotnie przedłużanym), spowodowanym działaniom wojennym w
Rosji, w które zaangażowane były obie strony.